

.png)
Els wordt wakker voordat de wekker gaat, zet koffie en luistert naar de radio. Bij het ontbijt kijkt ze op haar telefoon. Geen nieuwe berichten. Ze weet dat dat niets hoeft te betekenen, maar de dag voelt toch alsof hij nog nergens aan vastzit. Bij de winkel maakt ze een praatje met de buurvrouw, kort en prettig, en loopt dan weer door. Thuis zet ze uit gewoonte twee kopjes klaar. Na een paar minuten zet ze er één terug in de kast.
Op tafel ligt een folder van het museum. Ze zou de tentoonstelling graag zien, maar alleen gaan voelt minder de moeite waard. De folder gaat terug op de stapel. Rond het avondeten denkt ze aan haar dochter, maar besluit niet te bellen — die heeft het al druk genoeg. Ze eet met de radio aan, vooral omdat stemmen in huis prettig zijn.
"Ik spreek best mensen. Maar dat is iets anders dan iemand die echt tijd voor je heeft."



